محققان در دانشگاه پورتلند نرم افزاری را به منظور ارسال اطلاعات از طریق فیبرهای نوری ابداع کرده اند که با استفاده از آن دانشمندان قادر خواهند بود در زمان حقیقی به شبیه سازی های رایانه ای به صورت آنلاین دسترسی پیدا کنند. شبیه سازی با استفاده از ابررایانه ها تا کنون توانسته است مدلهای عظیمی از جهان را برای فیزیک اخترشناسان خلق کند اما دسترسی به این شبیه سازی ها برای بسیاری از دانشمندان در آمریکا و در سراسر جهان امکان پذیر نخواهد بود. نقصی که پس از آزمایش موفقیت آمیزی که طی آن دانشمندان در پورتلند موفق به مشاهده شبیه سازی شکل گیری ماده و ماده تاریک در ابتدای تاریخ جهان از مرکزی تحقیقاتی در شیکاگو شدند برطرف خواهد شد. این اشتراک گذاشتن نتایج شبیه سازی در زمان حقیقی صورت می گیرد به صورتی که دانشمندان در پورتلد و شیکاگو می توانستند به صورت همزمان در نتایج شبیه سازی تغییر ایجاد کرده و به صورت آنلاین با یکدیگر بر روی آن کار کنند. تنها ابررایانه ها هستند که قادر به گنجاندن مقادیر زیادی اطلاعات به منظور ساختن نمونه های بسیار پیچیده فیزیک اختر هستند و در عین حال دانشمندان نمی توانند به صورت مداوم برای انجام مطالعات خود به مکانهایی که این دستگاه ها در آن واقع شده اند سفر کنند. به این شکل توانایی در برقراری ارتباط آنلاین با این مراکز و مشارکت در مطالعات به صورت آنلاین محدودیت در دسترسی به به ابررایانه ها از بین خواهد رفت. شبیه سازی های پیچیده برای حل سخت ترین معماهای نجومی مانند ماده تاریک از اهمیت ویژه ای برخوردارند. دانشمندان معتقدند ماده تاریک ۷۰ درصد از جهان هستی را پوشش داده است اما تنها قادرند با استفاده از اندازه گیری تاثیرات گرانشی این ماده به کشف شواهدی برای اثبات حضور آن بپردازند که بسیاری از این اندازه گیری ها نیازمند شبیه سازی های رایانه ای است. محققان به ویژه از برخی از این شبیه سازی ها برای یافتن راهی به منظور ردیابی نوسانات صوتی باریون، پدیده ای که با دسته بندی ذرات بنیادین در گازهای بین کهکشانها در ارتباط است، استفاده می کنند. حجم اطلاعاتی شبیه سازی ها از ۱۴۸ ترابایت آغاز می شود و یک ترابایت برابر ۲۰۰ هزار عکس دیجیتال و یا فایل صوتی با فرمت MP۳ است. برای مثال ابررایانه دانشگاه تنسی برای متراکم کردن ارقام در یک شبیه سازی چهار میلیون ساعت سی پی یو زمان صرف کرده است. برای به اشتراک گذاشتن نتایج چنین شبیه سازی بزرگی محققان در دانشگاه پورتلند نرم افزاری را برای ارسال شبیه سازی با کمک فیبرنوری ابداع کردند که می تواند داده ها را با سرعتی برابر ۱۰ گیگابایت بر ثانیه انتقال دهد، سرعتی که هزار برابر بیشتر از سرعت میانگین پهنای باند در آمریکا است. با استفاده از این سیستم محققان می توانند از راه دور به نتایج شبیه سازی دسترسی پیدا کرده و از طریق لپ تاپها یا رایانه های معمولی خود به بررسی خروجی اولیه آن بپردازند. با این حال دسترسی به این شکل به خروجی نهایی و کامل یک شبیه سازی رایانه ای نیازمند تکمیل بیشتر این نرم افزار است.