اینترنت در ایران واقعا مظلومه.

اینجا اینترنت به عنوان یک ابزار تفننی شناخته میشه و گاهی اوقات هم به عنوان یک معضل. و متاسفانه به نظر میرسه که هر روز این وضع داره بدتر میشه. یک دوستی می‌گفت وظیفه ماست که در این مورد اطلاع رسانی کنیم تا بلکه صدامون به گوش کسی برسه که دستش به جایی میرسه …

اینجا به مناسبت های مختلف نظیر 22 بهمن و روز قدس و سالگرد انتخابات و … اینترنت دچار اختلال میشه. طوری که تقریبا از اینترنت جز پروتکل http چیز دیگه ای باقی نمی‌مونه. و هیچ نهاد و ارگان و سازمانی هم مسئولیت این اختلالات رو به عهده نمی‌گیره.
شاید برای کاربران عادی عمق این فاجعه مشخص نباشه ولی این اختلالات میتونه خسارات جبران ناپذیری برای شرکت ها و صنایع وابسته به اینترنت داشته باشه. مثلا پرداخت های اینترنتی رو در نظر بگیرید که به خاطر قطعی https می‌تونه باعث لغو یک قرارداد یا آزاد شدن یک دامنه و یا خیلی مشکلات دیگه بشه. برای نمونه ما برای پرداخت هزینه یک سرور اختصاصی برای یک مشتری به خاطر اختلال بوجود آمده دچار مشکل شدیم. از یک طرف باعث بد قولی و بی اعتبار شدن ما پیش مشتری میشه از طرفی هر روز تاخیر در راه اندازی سرور کلی خسارت به مشتری وارد میکنه و در نهایت تاخیر در پرداخت باعث اضافه شدن جریمه تاخیر به قرارداد و بد حساب شدن ما میشه. یا یک نمونه دیگه عدم دسترسی مشتری های هاستینگ به پنل مدیریت هاستشون به خاطر اختلال https هست. که باعث نارضایتی مشتری‌ها میشه. از طرفی اختلال در دسترسی SSH به سرورها هم مشکلات عدیده ای رو برامون بوجود میاره.
یک نمونه دیگه هم بسته شدن دسترسی به فایل های فلش خارج از کشور بود که باعث شده بود یکسری گزارشات و امکاناتی که با استفاده از فلش تولید شده بود از کار بیافتند. این مورد هم علاوه بر اینکه کلی از مشتری ها رو شاکی کرده بود کلی وقت هم از تیم فنی گرفته شد تا پی به علت اشکال ببرند.
آخرین نمونه هم امروز بود که به خاطر اشکال دسترسی https امکان تمدید و ثبت دامنه IR وجود نداره و معلوم هم نیست کی درست بشه. خوشبینانه ترین حالت اینه که 48 ساعت این قطعی ادامه داشته باشه و همین قدر کافیه تا کلی خسارت به مالکان دامنه های درحال انقضا وارد بشه. خلاصه از این دست مشکلات و خسارات بسیارند و هیچ کس مسؤلیت این خسارات رو بعهده نمی‌گیره.

مشکل دیگه ای که اینترنت ایران باهاش مواجه هست قطعی‌ها و کندی‌های مکرر به خاطر پاره شدن کابل و یا اختلالات زیرساختی هست. در این مورد از لحاظ فنی من اظهار نظر نمیکنم ولی مسلما باید راهی وجود داشته باشه که با پاره شدن یک کابل کل اینترنت یک منطقه از کشور برای چند روز دچار قطعی و اختلال نشه. البته شایعاتی هم هست که قطعی کابل بهانه هست و اختلالات دلایل سیاسی داره. هر چی که هست تا وقتی این مشکلات هست پیشرفتی هم توی این صنعت دیده نخواهد شد. نمیشه انتظار داشت که بخش خصوصی به این بازار بی ثبات اطمینان کنه و مثلا بیاد اینجا دیتاسنتر راه اندازی کنه در حالی که میشه با هزینه خیلی کمتر و کیفیت خیلی بیشتر این خدمات رو از خارج تهیه کرد.

مشکل دیگه ای که کاربران اینترنت ایران ازش رنج می‌برند محدودیت 128 کیلوبیتی سرعت دسترسی برای کاربران خانگی هست.
این طرز تفکر که این سرعت برای مصارف خانگی کافیه از اونجا ناشی میشه که مسئولین مربوطه تصور میکنند تنها کاربرد اینترنت چت کردن و دوستیابی و در نهایت بازدید از چند صفحه وب هست و خلاصه اینکه تصور میکنند اینترنت یک ابزار تفننی است.
الان دنیا به جایی رسیده که از سیستم عامل های تحت وب و سرویسهای ابری (cloud) و اپلیکشن‌های تحت وب استفاده میشه در حالی که ما حتی درک درستی هم از این مفاهیم نداریم. البته اگر اکثریت مردم ما جز چت و دوستیابی استفاده‌ی مفید دیگری از اینترنت نمی‌کنند به این خاطر است که با این سرعت کاری غیر از این هم نمی‌شود کرد. در واقع ما با اعمال این محدودیت مانع از ظهور و رشد کاربردهای مفید اینترنت می‌شیم.

مشکل بعدی اینه که هر روز شاهد مسدود شدن دسترسی به سایت‌ها و سرویس‌های مختلف هستیم. گرچه وجود فیل+ترینگ لازمه ولی نباید سایت ها و سرویس های مفید رو به خاطر اثرات مخربی که ممکنه داشته باشند مسدود کرد. از جمله این موارد سرویس های اجتماعی و کلا سایت‌های وب دویی هستند که محتواشون توسط کاربرهاشون تامین میشه. مشکل نظام با سرویس های وب دویی از اونجایی ناشی میشه که اکثریت حاکم بر جامعه با اکثریت حاکم بر شبکه های اجتماعی صد و هشتاد درجه اختلاف داره. ما در واقع با مسدود کردن این سرویس ها کلا صورت مسئله رو پاک می‌کنیم. راه حل این مشکل بالا بردن ضریب نفوذ اینترنت و فرهنگ سازی برای دسترسی عموم مردم به اینترنت و در نتیجه کم کردن فاصله بین جامعه مجازی با جامعه حقیقی هست.

تحریم های روز افزون از طرف شرکت ها و سرویس های خارجی هم که قوض بالا قوض شده.
در این مورد به نظر من همون طور که نظام برای مسدود کردن سایت های مخرب سرمایه گذاری میکنه باید برای فراهم کردن امکان دسترسی به سایت های مفیدی که از اون طرف مسدود شده هم سرمایه گذاری کنه.

معضل آخر هم سیاست های غلط دولت و سازمان های ذیربط در مورد اینترنت هست. سیاست‌ها و تصمیمات غلطی که بعضا بیشتر به طنز شبیه هست. مواردی نظیر طرح ساماندهی، اینترنت ملی، ایمیل ملی، موتور جستجوی ملی، دیتاسنتر ملی و … . قطعا داشتن سرویس های بومی اینترنت خیلی خوبه و حتی ضروریه. کافیه گوگل دسترسی کاربران ایرانی رو مسدود کنه تا اهمیت موضوع روشن بشه. پس در اینکه رسیدن به این اهداف باید جزو برنامه ‌های اصلی دولت باشه شکی نیست. اما این اهداف اهدافی نیستند که یک شبه محقق بشوند. با یارانه و وام و … هم نمیشه با غول های اینترنتی مثل گوگل و یاهو رقابت کرد.
وظیفه دولت فراهم کردن زیر ساخت ها و بستر سازی و حمایت از بخش خصوصی برای سرمایه گذاری در اینترنت هست. قطعا اگر زیرساخت‌ها اصلاح بشه و اینترنت بستر امنی برای سرمایه گذاری باشه و قوانین دست و پاگیر و هزینه های سرسام آور برای شرکت‌های خصوصی نداشته باشه میتونیم در عرض 5 سال سرویس های بومی و در عرض 10 سال سرویس های بین المللی قابل رقابت با دنیا داشته باشیم.

خلاصه اینکه اگر اینترنت جایگاه واقعی خودش رو پیدا کنه میتونه باعث ایجاد شغل به صورت مستقیم و غیر مستقیم برای چند ده هزار نفر بشه، میتونه ارز آوری های کلان داشته باشه، میتونه سطح آگاهی‌ و دانش عمومی جامعه رو بالا ببره، میتونه باعث افزایش کیفیت زندگی، کاهش ترافیک و کاهش هزینه‌های اضافی و تسهیل در ارائه خدمات مختلف بشه و از همه مهمتر اینکه میتونه تاثیر مستقیم و چشمگیر در افزایش سرعت رشد علمی کشور داشته باشه.

به هر حال امیدوارم روزی برسه که مسئولان به اهمیت این موضوع پی ببرند و ما شاهد اینترنتی در شأن مردم ایران باشیم.

منبع :http://farhadi.ir

در اینترنت وب سایت های مختلفی خدمات پست الكترونیك (یا همان ایمیل) را ارائه می نمایند. ولی در ایران هموطنان ما علاقه خاصی به استفاده از سرویس های مختلف و پست الكترونیك یا ایمیل یاهو دارند. كه البته یك سرویس تمام عیار و بی عیب نیست. بلكه معایبی هم دارد مثلاٌ كند است و گاه پیش می آید كه پیغام شما با تاخیر به مقصد می رسد. در ضمن ایمیل یاهو از نظر امنیتی هم در سطح پایینی است علت آن هم ساده است چون این سرویس كاربران زیادی دارد طبیعی است كه خرابكاران اینترنتی بیشتر روی آن سرمایه گذاری می كنند و نرم افزار های فراوانی برای هك كردن ایمیل یاهو یافت می شود. حال اگر شما فردی هستید كه از ایمیل خود استفاده زیادی می كنید و برای شما مهم است كه اطلاعات ایمیل شما به دست افراد نا محرم نیفتد بهتر است سرویس های دیگر را امتحان كنید، كه كمتر شناخته شده است. در همین راستا تعدادی از سرویس های معتبر پست الكترونیك را به شما معرفی می نماییم.
1- GMail سرویس جی میل را همه می شناسیم كه متعلق به گوگل است و فضای زیادی هم در اختیار كاربران قرار می دهد ولی به همان اندازه یاهو از نظر امنیتی در خطر است.
2- Inbox.com این سرویس هم یكی از بزرگترین خدمات دهندگان پست الكترونیك می باشد ولی از نظر امنیتی در وضعیت بهتری قرار دارد و در زمان نگارش این مقاله 5 گیگا بایت فضا در اختیار كاربر قرار می دهد و باید گفت فضای قابل توجهی است.
3- Yahoo Mail در مورد سرویس یاهو هم كه بهتر از من می دانید یكی از نقاط قوت بزرگ آن را می توان در آنتی ویروس های قدرتمند آن دانست كه فایل های دریافتی شما را از نظر وجود ویروس چك می كند.
4- AIM Mail یك سرویس رایگان ایمیل كه 2 گیگا بایت فضای در اختیار شما قرار می دهد و دارای سیستم چك ویروس و ضد اسپم است.
5- Goowy
 MSN Hotmail-6این سرویس هم خدمات قابل توجهی از جمله 2 گیگا بایت فضا و امضای الكترونیكی و سازگاری با HTML را ارائه می دهد
7- BigString همه مزایای یك سرویس ایمیل و بیشتر از آن را در اختیار دارد.
8- My Way یك سرویس پست الكترونیك قوی كه 125 مگابایت فضا در اختیار شما قرار می دهد سرعت خوبی دارد و یك پورتال (مانند یاهو) هم هست. قبلا در باره این سرویس و نحوه ساخت ایمیل در یاد بگیر دات كام مقاله ای ارائه شده است.
Care2-9 یكی از بزرگترین ارائه دهندگان خدمات پست الكترنیك در تمام دنیا كه سرویسی متفاوت است.
10- HotPop یك سرویس ایمیل كه به صورت رایگان خدمات پست الكترونیك POP3 را ارائه می دهد و شما با نرم افزار هایی مانند Outlook یا Thunderbird می توانید ایمیل خود را چك كنید.

در اینترنت موضوع این است كه اطلاعات چگونه از یك كامپیوتر به كامپیوتر دیگر انتقال می یابد آیا تا بحال قكر كرده اید كه از زمانیكه شما درخواست یك صفحه وب می كنید تا زمانیكه آن را روی صفحه كامپیوتر خود دریافت می كنید چه اتفاقی می افتد؟ و چگونه اطلاعات از گوشه ای از جهان به گوشه ای دیگر انتقال می یابند؟

آنچه اتفاق می افتد تا یك سری اطلاعات (مثلاً یك صفحه وب ) در اینترنت انتقال داده شود در ذیل به صورت مرحله به مرحله بیان شده است:
• این اطلاعات در تعداد بسیار زیادی قطعه كه یك اندازه هستند شكسته می شوند ( این قطعات پاكت ها یا PACKETS نامیده می شوند.)
• یك header به هر PACKET اضافه می شود كه توضیح می دهد آن PACKET از كجا آمده است ، كجا باید برود و در بین PACKET های رسیده چه موقعیتی دارد.
• هر PACKET فرستاده می شود از كامپیوتری به كامپیوتر دیگر تا به مقصد برسد هر كامپیوتر در طول مسیر تصمیم می گیرد كه هر پاكت را در مسیر بعدی به كدام كامپیوتر ارسال كند. این می تواند وابسته به چیزهایی باشد مانند این كه كامپیوتر هایی كه PACKET ها را دریافت می كنند به چه میزان مشغول باشند این گونه نیست كه همه PACKET ها یك مسیر را بپیمایند.
• در مقصد PACKET ها آزمایش می شوند. اگر PACKET ای از دست برود و یا خراب شود یك پیام فرستاده می شود كه درخواست فرستادن دوباره آن PACKET را می دهد تا همه پاكتها به صورت سالم و بدون عیب فرستاده شوند.
• PACKET ها دوباره به شكل اصلی خود مونتاژ می شوند.
هر كامپیوتری كه متصل شده است به اینترنت نرم افزاری دارد كه به آن TCP/IP گفته می شود كه مسئول دریافت و ارسال و چك كردن PACKET ها است TCP/IP چسب اینترنت است
TCP/IP: ( Transmission Control Protocol / internet protocol )